از بودای نگاه تو و زرتشت سوختن

سلام.
خيلی وقته که آپديت نکردم. نمی دونم چرا اينجوری شده! اما خب بهتر ميشه. شايد هم نشه! اصلا من چه ميدونم؟!
برگشتم به اين دانشگاه چرند. ( بچه های دانشگاه، دانشگاه خودمون رو به اين اسم صدا ميزنن: دانشگاه لعنتی چرند!!! ) حق دارم بخدا. هيچ چيزی سر جاش نيست. اصلا انگار همه چی قاطی پاطی شدن. ( هر چند از قبل هم همينطوری بودن! ) الات ديگه به روزشماری افتادم که کی از اين لعنتی فارغ التحصيل ميشم.
رفتم پيش استاد راهنمام برای پروژه، ميگه که برای من هيچ فرقی نميکنه که پروژه تون ۲ ماه طول بکشه يا ۲ سال. من فقط جواب ميخوام. اگه جواب نگيريد نمره تون رو رد نميکنم. خلاصه گير شده ديگه. اما ما حتما جواب ميگيريم. مگه الکيه؟! پس اينهمه درس خونديم که چه؟! جواب ميگيريم، خوب هم جواب ميگيريم.

دوستان يه مسئله هنوز برای من لاينحل مونده.
شما روزی چند بار از دوستانتون ميپرسيد که: چه خبر؟!
چی جواب ميگيريد؟!
من که حدس ميزنم ۹۹٪ اين جواب رو ميشنويد: سلامتی.
حالا سوال من اينجاست.
چرا وقتی که ۹۹٪ جواب چه خبر های ما سلامتيه، پس چرا هيچ وقت تيتر اول مطبوعات ايران سلامتی نيست؟! اون هم حداقل برای ۱ بار؟!
اصلا سلامتی ارزشی داره؟! هممون ميگيم که آره. اما يه خورده فکر کنيد، بعد جواب بديد.
هر چند اين هفته، هفته سلامتی بود. خب چه فايده؟! تموم شد.
جون من جواب بديد. من اساسی دارم قاط ميزنم.

نظرات ()

---